Geschiedenis

Geschiedenis van de Sint-Bernard

De Sint-Bernard komt oorspronkelijk Zwitserland.
De Romeinen hadden namelijk twee soorten honden: een kleinere hond als herdershond en een grotere hond die dienst deed als waak- en oorlogshond.

Uit de kleinere honden ontstonden later de Zwitserse Sennenhonden, uit de tweede soort, de Molossers, ontstond de Sint-Bernhard.

De Sint-Bernard dankt zijn naam aan het klooster van Sint-Bernard. Dat klooster werd omstreeks het jaar 1000 gesticht door Bernard de Menthon.
Vanaf het midden van de zeventiende eeuw werden Sint-Bernards door monniken van dit klooster in de Alpen als reddingshonden ingezet.

Men schat dat de afgelopen 250 jaar zeker 2000 mensen gered zijn door deze hond.

Naast de kortharige Sint-Bernard, die zeer geschikt is voor het reddingswerk, ontstond halverwege de vorige eeuw ook een langharige variant door inkruising van de Newfoundlander.
De langharige variƫteit is als reddingshond minder geschikt, omdat in het lange haar gemakkelijk ijsklonten gevormd worden.

Comments are closed.